De woorden zijn in overvloed

gemaakt vanuit het hart

wellicht leidt het tot rampspoed

neverending smart

Toch lig ik weer in een zalige deuk

's avonds kijkend naar je zicht

Ik vind je wel heel erg leuk

Jij krankzinnig dichtend wicht

Ik was het gisteren even vergeten, maar vond het vandaag gelukkig weer terug om er morgen weer stevig mee aan de slag te kunnen…

…gevoel…

…Een jaar geleden dook ik in het niets, onvrijwillig in het niets. Na lang zoeken zag ik een pad wat langzaam kronkelde naar een soort van nieuwe geboorte. Een lange weg gegaan stond ik boven op een berg, een berg waarvan ik nu de oorsprong begreep… En nu… Nu verdrink in het positief… Zo positief dat ik er bij vlagen erg verdrietig van wordt…

In staat van verwardheid

Schiet de waanzin het hoofd voorbij

Waar rust heilig is

Tiert ontij welig

Ze hing daar zonder doel
Al aan een paddestoel
x91Krak!x92 zei toen de paddestoel
En zei met weinig durf:
x91Smurfelientje, jij kleine turf
Moet dringend in x91Boer zoekt Smurf!x92
Aldus geschiedde en op smurfentv
Vond ze een boer, die ging met haar mee
Samen met koes en schaaps heel tevree
En al was ze soms iets nukkig
En bewoog boer wat krukkig
Toch leefden ze lang en gelukkig
En je weet hoe het gaat
Middels een aardige advocaat
Kreeg ze met enige regelmaat
De trollensmurfjes van ex-trollending
Te zien met luid gelach en gezing
Middels handige omgangsregeling
En zo was Smurfelientje gebonden vrij
En ook bij nacht en ontij
Bleef iedereen gelukkig en blij

(zoooooooo, zware bevalling, afsluiten, dichtnaaien en weer verder gaan…)

Heel apart eigenlijk: sinds ik stemgerechtigd ben heb ik vanuit de politiek bij iedere verkiezing alleen maar kreten over bezuinigingen gehoord. Je zou na enkele decennia toch denken dat het dan een keer beter moet gaan toch? Misschien dat de heren politici dan toch eens moeten bedenken wat ze fout doen. Een onrendabel bedrijf gaat tenslotte ook redelijk snel failliet.

Tsja, zal ik wel weer niet goed zien…

Een heel lief guitig klein blauw trientje
Stond in groot bos heel heel alleen
En keek verdrietig naar haar laatste tientje
Niemand leek met haar mee te leven
Geen kabouters, geen elven, geen trollen
Echt geen een leek iets om haar te geven
En dat meende ze echt, zonder dollen
Conclusie, haar leven had geen enkel doel
En zo schrokken de kabouters tijdens het wandelen
Van Smurfelientje hangend aan een paddestoel
Helaas te laat, ze was niet meer te behandelen
En zo werd ons guitig klein blauw Smurfelientje
Het leven was voor haar een raar gedrocht
Begraven met de tekst: Voor haar laatste tientje
Had ze nog een pakje sigaretten gekocht

Hij hield veel van haar en zij van hem
Toch bekroop haar een angstig gevoel
Zat ze niet een heel klein beetje klem?
Was dit haar enige echte levensdoel?
Samen met het haar knappe stoere trol
Kleine trollensmurfjes, boompje en beest
Het hele trollenhuis toch best behoorlijk vol
Dit waren haar gebeden toch geweest?
Onverklaarbaar bleef het echter knagen
In stilte zat Smurfelientje meer te balen
Groter werd het gevoel van onbehagen
Tot ze op een dag sigaretten ging halen…

In een ver ver ver verleden

Deed Smurfelientje aan gebeden

Ze bad tot de eerbiedwaardige Grote Smurf

Om een kabouter met een grote slurf

Ze bad heel lang, heel gestoord

En nooit werden haar gebeden verhoord

Haar verlangen kon ze niet intomen

Dus begon ze wild intens te dromen

Maar de arme goedwillende stakker

Werd telkens tussen kleine kabouters wakker

Al werd ze door hen nog zo begeerd

Kabouters waren klein geschapen had ze geleerd

Maar nu, na jaren smurfenleed

Ontmoette ze een knappe trol, ook breed

Lief en aardig, zacht en toch wel stoer

Van nature bouwvakker, maar nu boer

Na een paar keer samen te zijn gekomen

Wist Smurfelientje, ik kan ophouden met dromen

Al was het dan in een ver ver ver verleden

Ons welbekende guitig trientje
Beter bekend als Smurfelientje
Volgde enige tijd heel gedwee
Grote Smurf met alle winden mee
Toch vond ze het niet helemaal je dat
En was hem best wel vrij snel zat
En ondanks zijn indrukwekkend grote spuit
Maakte ze het na enkele dagen uit
x91Het ligt niet aan jou, maar aan mij.x92
Is wat ze dramatisch rusteloos zei
x91Ik ben blij dat ik je zo lang kenx92
x91Maar moet nu uitzoeken wie ik zelf benx92
Pruilend en scheel liet hij haar gaan
Snel ging ze ver bij hem vandaan
Voor nieuw geluk moest ze ver lopen
Want een nieuwe grote smurf kon ze niet kopen
Na honderden kilometers was ze uitgeteld
Besefte zich plots: x91f*ck! Ik heb geen geld!x92
Dus ging ze zichzelf leren kennen
Door tegen betaling kabouters te verwennen
Stilletjes bleef ze toch altijd hopen
Dat het in de liefde voor haar goed af zou lopen.